Με την ανακοίνωση του Sequel του Kena, σκέφτηκα να γράψω ένα κείμενο για το ΠΟΣΟ ΜΙΚΡΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ είναι το πρώτο Kena: Bridge of Spirits. Ναι, με βάρεσε το αλτσχάιμερ, γιατί γρήγορα κατάλαβα πως ΟΝΤΩΣ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ένα κείμενο για το Kena. Και μετά λέω, για το Tiny Tina’s Wonderlands έγραψα; ΤΙ; ΟΧΙ; Εγκλημα. Σήμερα λοιπόν, θα μιλήσουμε για ένα παιχνίδι που δεν μοιάζει με το Kena, αλλά για κάποιο λόγο θα βλέπω σαν αδερφά παιχνίδια. Το Tiny Tina’s Wonderlands.
Τι είναι το Tiny Tina’s Wonderlands
Πρακτικά αν το Borderlands έκανε παιδί με ένα session Dungeons & Dragons. O Valentine, η Frette κι εσύ (ο Newbie) παίζετε ένα session D&D Bunkers and Badasses, με την Tiny Tina ως Dungeon Master. Τι εστί Tiny Tina; Ένα 13χρονο με καρδιά μικρού παιδιού και ενέργεια αναβολιασμένου δρομέα. Στόχος: προσπαθείτε να νικήσετε τον κακό Dragon Lord και να σώσετε την βασίλισσα Butt Stallion. Όπως ήδη θα καταλάβατε τα πάντα είναι σε mode Troll over 9000. Από την πρώτη στιγμή το παιχνίδι τρολάρει ασύστολα και όλα τα αστεία έχουν ένα νόημα και είναι όντως αστεία και σουρεαλιστικά.
Βέβαια μην νομίζετε πως η σουρεάλ πλοκή συνεπάγεται και κακό παιχνίδι. Το καστ είναι απλώς επικό. Andy Samberg, Amanda Sykes και Will Arnet κλέβουν την παράσταση με την Ashly Burch να δίνει ερμηνεία καριέρας ως Tiny Tina. Η πλοκή είναι τυπική για το περισσότερο χρόνο, μόνο που στο τέλος το παιχνίδι τραβά χειρόφρενο, κάνει μια φοβερή στροφή στο meta και σε στέλνει αδιάβαστο. Το παιχνίδι μεταξύ game, metagaming και 4ου τοίχου είναι πραγματικά αριστοτεχνικό και το απόλαυσα μέχρι το τέλος.
Gameplay
Ok, παιχνίδι Borderlands είναι, ξέρετε τι να περιμένετε. Το Tiny Tina’s Wonderlands δεν εφευρίσκει τον τροχό, αλλά παίρνει τη συνταγή του Borderlands και της περνάει μια μπογιά fantasy. Έχει το γνωστό looter shooter loop όπου ανοίγεις σεντούκια και παίρνεις καλύτερα όπλα για να σκοτώνεις τους κακούς. Από αυτή την άποψη το παιχνίδι είναι όσο πιο τυπικό Borderlands μπορείτε να φανταστείτε. Επίπεδο, αποστολή, σκότωσε ό,τι κινείται.
Αλλά πρώτον δεν χρειάζεται να είναι κάτι περισσότερο. Δεύτερον, η όλη παρουσίαση είναι που κάνει την μεγάλη διαφορά. Για παράδειγμα, το γεγονός πως ο “χάρτης” είναι ένα επιτραπέζιο και κινείστε μέσα, δεν κάνει διαφορά στο gameplay. Κι όμως η αίσθηση είναι πως παίζεις ένα άλλο παιχνίδι μέσα σε ένα άλλο παιχνίδι.
Visuals
Συνήθως δεν ασχολούμαι με visuals. Αν το παιχνίδι έχει καλή ιστορία και καλό gameplay, τα γραφικά περισσεύουν. Αλλά ρε φίλε, το παιχνίδι είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ. Μαζί με το Kena: Bridge of Spirits είναι από τα πιο γλυκά και όμορφα παιχνίδια που έχω παίξει. Επιτέλους φτάνει με τις ερήμους και τις πενήντα αποχρώσεις του καφέ του Borderlands. Εδώ έχουμε χωριά, δάση, πράσινο, νερά, ποτάμια και ζωή. Και οι εχθροί δεν είναι κάτι τρελοί με μάσκες, αλλά goblins και σκελετοί. Ωραία πράγματα.
Επίλογος για το Tiny Tina’s Wonderlands
Το Tiny Tina έχει αρκετά προβλήματα. Έχει θέματα με το Loot, το match making και με το level scaling. Δεν είναι ένα τέλειο παιχνίδι προς θεού και όλοι οι reviewers το είπαν. Ίσως αρκετά έντονα.
Αλλά πετυχαίνει το πιο σημαντικό πράγμα για ένα παιχνίδι. ΕΙΝΑΙ FUN. Μαλάκες φτάσαμε 2026 για να λέμε τα αυτονόητα. Ένα παιχνίδι πρέπει να είναι διασκεδαστικό. Συστήματα ξε-συστήματα, gameplay ξε-gameplay, αν το παιχνίδι σου δεν προκαλεί κάποιο είδος ευχαρίστησης, τι να το κάνω. Βαλ’το στο ράφι σου. Δώσε μου παιχνίδια που δεν εφευρίσκουν τον τροχό, αλλά τα παίζεις ευχάριστα.
Υ.Γ
Ξαναέκανα Install το Tiny Tina’s Wonderlands καθαρά για τους σκοπούς αυτού του άρθρου. Για να θυμηθώ αν το παιχνίδι ήταν αυτό που θυμάμαι ή ήταν απλώς ήταν τα ροζ γυαλιά της νοσταλγίας. Και όντως είναι τόσο καλό όσο θυμάμαι. Αν σας αρέσει το Boaderlands αλλά σε καλύτερο και πιο χρωματιστό και πιο αστείο (κοιτάω εσένα Borderlands 3), το Tiny Tina’s Wonderlands είναι το ιδανικό παιχνίδι.
