Από τις σπάνιες φορές που θα κάνω ολόκληρο στούντιο review, και όχι συγκεκριμένα παιχνίδια. Σήμερα την τιμητική έχει η Frogwares, το στούντιο από την ουκρανία που έχει κάνει τον Sherlock Holmes πατέντα. Όχι πάντα όμως. Το πιο παραγωγικό στούντιο ίσως ever, με 15+ παιχνίδια σε 20 χρόνια, μπαίνει και πάλι στα ραντάρ μας με το Sinking City 2. Με αυτή την αφορμή θα πούμε λίγα λόγια για αυτό το στούντιο που προσωπικά έχω φάει τα παιχνίδια του με το κουτάλι.
Πώς προέκυψε το αρθρο
Όλα ξεκίνησαν με αυτό το άρθρο για το Sinking City 2. Ως κλώνος του Resident Evil 2 με ενθουσίασε και το έβαλα στο ραντάρ. Και λέω “ποιοι είναι αυτοί ρε φίλε με το Sinking City, που θα βγάλουν τέτοια παιχνιδάρα;”. Και βλέπω Frogwares. Ωχ, λέω, οι τρελάρες από το Σερλοκ Χολμς. Κάνουν και τέτοια παιχνίδια; Προφανώς. Και λέω, αφού έχω παίξει τα Σερλοκ Χολμς, ας παίξω και το Sinking City 1 να τους δω και σε κάτι άλλο ρε φίλε. Ένα παιχνίδι που δεν ειναι το τετριμμένο το…
ΤΑ ΤΕΤΟΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ. Το Sinking City ήταν ένα αναίσχυντο Sherlock Holmes παιχνίδι, βασικά το επόμενο σκαλοπάτι από το The Awakened. Ε και μετά την κοροϊδία αυτή, ξεσπάθωσα. Πρέπει να γράψω για την Frogwares και τα παιχνίδια της και κυρίως τη φιλοσοφία της. Γιατί θέλω να ξέρετε ένα πράγμα. Η Frogwares βγάζει ένα παιχνίδι, και κάθε φορά το βαφτίζει κάτι άλλο. Διαφορετική ιστορία, λίγο αναβαθμισμένα γραφικά, αλλά μια δεκαετία το core gameplay είναι απελπιστικά το ίδιο.
Το Core Gameplay των Frogwares
Όποια κι αν ειναι η ιστορία, όποιο κι αν είναι το setting, η λούπα ειναι η ίδια. Η ίδια όμως.
Πρώτον: Πας στη σκηνή του εγκλήματος. Γυρίζεις γύρω γύρω και αλληλεπιδράς με το περιβάλλον. Το λέμε “Investigation”. 9 στις 10 θα υπάρξει μια ακολουθία όπου έχεις 3-4 σκηνές να τις βάλεις στη σωστή σειρά. Ναι, και καλά “αναπαριστάς το εγκλημα”.
Δεύτερον: Πού και πού πρέπει να ψάξεις σε ένα αρχείο ή να παίξεις ένα μινι-γκειμ και καλά αναλύεις ουσίες κι οινοπνεύματα.
Τρίτον: Ακούς τους διαλόγους κάνοντας ερωτήσεις, ναι και καλά, ανακρίνεις τους υπόπτους.
Τέταρτον: Τα στοιχεία μπαίνουν σε ένα “mind palace”, στο οποίο πρέπει να “συνδέσεις τα στοιχεία” και να “βγάλεις συμπεράσματα”.
Πέμπτον: Αν τα κάνεις όλα αυτά σωστά, ξεκλειδώνεις το επόμενο στοιχείο που σε οδηγεί στην επόμενη σκηνή.
Η εξέλιξη των Frogwares
Σε μια πολύ πολύ πρώιμη εκδοχή αυτής της φόρμουλας ήταν τα πρώτα παιχνίδια, εκεί τέλη 2000 αρχές 2010. Το πρώτο παιχνίδι που έβαλε τα μοντέρνα θεμέλια για αυτό ήταν το Crimes and Punishments το 2014 και καπάκι το Devil’s Daughter το 2016. Αυτά τα παιχνίδια βάλανε ένα έξτρα στοιχείο, την επιλογή του συμπεράσματος. Όλα τα στοιχεία που μαζεύεις οδηγούν πάντοτε σε δύο επιλογές, και εσύ αποφασίζεις αν έγινε με τον ένα τρόπο ή τον άλλον.
Το οποίο θα έβγαζε ένα νόημα, αν το ένα ήταν το σωστό και το άλλο το λάθος. Αλλά όχι, όλα ειναι σωστά, απλώς ειναι διαφορετικές ερμηνείες. Και δεν κάνουν καν διαφορά στο παιχνίδι. Τέλος πάντων, για μένα ήταν μια ευχάριστη εξέλιξη, που έστω από μεριάς narrative ήταν ευχάριστο.
The Sinking City
Η μεγάλη στροφή και ίσως το μεγαλύτερο hit των Frogwares. To Sinking City έχει τις περισσότερες αλλαγές από την καθιερωμένη πεπατημένη συνταγή. Από μόνο του δεν λέει πολλά, αλλά σε σύγκριση με τα προηγούμενα τους παιχνίδια ήταν τι να πω; το Witcher 1 με το Witcher 3. Τόση εξέλιξη.
Πρώτον πάνε τα μεμονωμένα επίπεδα και οι σκηνές και τα loading screens. Πλέον έχουμε open world, και χάρτη και κίνηση μέσα σε πόλη. Δεύτερον έχουμε μάχη. Κανονική μάχη. Νταξ είναι δέκα ρίχνεις δύο πετυχαίνεις, αλλά οκ, είναι μάχη. Μαζί έρχεται και το crafting system που ειναι φουλ σπασμένο. Έχεις skills σε ένα πρωτόγονο μάλλον talent tree. Και τρίτον και σημαντικότερον ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ. Έχοντας στερέψει από ιδέες, η Frogwares αποφασίζει να το γυρίσει στη μυθολογία του Κθούλου, ομολογουμένως με καλό βαθμό επιτυχίας. Δεν ειναι και Call of Cthulhu, αλλά είναι καλό. Σημείωση: Να κάνω κριτική στο Call of Cthulhu της Cyanide
Sherlock Holmes Chapter One
ΓΙΑΤΙ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Μετά την σχετική επιτυχία του Sinking City, η Frogwares κάνει ένα μεγάλο πισωγύρισμα το 2021 με το πρεκουελ του Σέρλοκ Χολμς. Κρατάμε τον ανοιχτό χάρτη, αλλά η μάχη γίνεται περισσότερο ένα “πέτρα-ψαλίδι-χαρτί”. Κρατάμε και τις επιλογές, αλλά πλέον προσθέτουμε ένα εντελώς άχρηστο σύστημα ηθικής και ένα λιγότερο αχρηστο σύστημα ενδυσης. Δημιουργικές ελευθερίες υπάρχουν, αλλά σεβάστηκαν αρκετά το υλικό τους.
Το Sherlock Holmes Chapter One ήταν το πρώτο παιχνίδι της Frogwares που έπαιξα και παραδέχομαι πως με κέρδισε. Detective παιχνίδι σε ανοιχτό κόσμο, μου φάνηκε αρκετά τίμια ιδέα και αξιοπρεπώς εκτελεσμένη. Πήγαινοντας πίσω παρατήρησα πως τελικά ήταν το ίδιο παιχνίδι, απλώς με περισσότερα στοιχεία και συστήματα. Με χάλασε; Καθόλου.
Η Frogwares μέχρι σήμερα
Πλέον το στούντιο έχει πατήσει φρένο. Τα δύο τελευταία παιχνίδια ήταν ένα remake του Sherlock Holmes the Awakened, που βασικά ήταν η παλιά ιστορία με το gameplay του Chapter One και ένα αχρείαστο remaster του Sinking City. Καλά για να κρατάνε τα φώτα αναμένα, αλλά όχι αυτό που θα σε σπρώξει παρακάτω.
Το μεγάλο μπαμ
Για μένα το Sinking City 2 θα είναι το μεγάλο μπαμ για την Frogwares. Τα έχω γράψει όλα στο άρθρο πιο πάνω για να μην μπαίνω σε κόπο να τα ξαναλέω. Για μένα το Sinking City 2 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ παιχνίδι Frogwares. Δεν έχει τίποτα που να θυμίζει τα παλιά παιχνίδια, δεν έχει καν INVESTIGATION. Τι θα κάνουμε σε αυτό το παιχνίδι τελικά, οεο; Κανείς δεν ξέρει. Ίσως στο τελικό παιχνίδι να μπουν πάλι γιατί, όπως προείπα, ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει. Πιστεύω όμως πως το Sinking City 2 θα είναι μια μεγάλη στροφή, από τα παιχνίδια μυστηρίου σε ένα σκληροτράχηλο survival horror.
Ένα Alan Wake 2 από την Ουκρανία. Θα δείξει. Μέχρι τότε, Frogwares έχετε τους βατραχικούς χαιρεισμούς μου.
