Στη βράση κολλά το σίδερο. Κι αφού μιλούσα για τον μέγα κύριο όλων Κθούλου, λόγω του Sinking City της Frogwares, ήρθε η ώρα για το real deal. Το σωτήριο έτος 2018, η Cyanide βγάζει το Call of Cthulhu και παρόλο που παίρνει καλές κριτικές, για μένα είναι ένα μικρό διαμαντάκι που δεν παίρνει την αναγνώριση που του αξίζει. Ένα παιχνίδι που είναι πανεμορφο οπτικά, τίμιο και μαζεμένο σε θέμα gameplay, που προσπάθησε για το καλύτερο και προσωπικά πιστεύω πως το κατάφερε. Αδυναμίες πολλές, αλλά μακάρι όλα τα παιχνίδια να ήταν τόσο καλά στις αδυναμίες τους.
Τι είναι το Call of Cthulhu
Τεχνικά το Call of Cthulhu είναι ένα investigation παιχνίδι με έμφαση στην ιστορία και το narrative. Η βασική του επιρροή είναι το αντίστοιχο tabletop rpg με το ίδιο όνομα. Πρακτικά είναι λίγο από όλα, αναλόγως πως τα φέρνει το παιχνίδι. Έχει λίγα RPG συστήματα, έχει κάποια δράση, σε κάποια σημεία είναι stealth αλλά κυρίως ειναι ένα παιχνίδι μυστηρίου.
Για την ιστορία, είσαι ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ, ο Edward Pierce που αναλαμβάνει να εξιχνιάσει μια πυρκαγιά σε ένα μακρινό νησί. Όταν καταφτάνει βρίσκει μια παράξενη κοινότητα, πολλά μυστικά, αρχαία κειμήλια και μια σέκτα που λατρεύει παράξενους θεούς. Οκ, Call of Cthulhu λέγεται το παιχνίδι. Ξέρετε ακριβώς που το πάει. Πάντως το παιχνίδι ξέρει να στήνει σωστά την ατμόσφαιρά του, και να δίνει μοναδικά τον Lovecraftian χαρακτήρα που χρειάζεται.
Τα γραφικά
Που να με πάρει και να με σηκώσει το παιχνίδι είναι πανέμορφο και αψεγάδιαστο οπτικά. Για μένα το απόλυτο peak των γραφικών ήταν το 2018, με παιχνίδια όπως το God of War. Το Call of Cthulhu έχει μια ομορφιά που τα βλέπει κανείς σε παιχνίδια της Focus, όπως το Vampyr ή το Banishers. Έχει ρεαλισμό χωρίς να σου γονατίζει το σύστημα και αρκετό art direction για να σου κρατά το ενδιαφέρον. Τα πρόσωπα, το περιβάλλον και τα animations ειναι όλα εξαιρετικά. Το παιχνίδι κάνει φοβερή δουλειά να αποτυπώσει τον κοσμικό τρόμο του Lovecraft, την σκοτεινίλα και την παράνοια των κόσμων του.
Παρόλο που πολλά παιχνίδια τα πάνε καλά στον κοσμικό τρόμο, το Call of Cthulhu είναι από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο.
Το Gameplay
Όπως πρόείπα, το Call of Cthulhu είναι κατά βάση ένα investigation detective παιχνίδι. Το πρόβλημα είναι όταν ξεκινάει να θέλει να γίνει περισσότερα από ένα απλό detective.
Για παράδειγμα, οι έρευνες περιορίζονται από ένα RPG system, το οποίο σου επιτρέπει να βρεις στοιχεία ανάλογα με τα talent points που ξοδεύεις. Αν π.χ έχεις πολλούς πόντους στο empathy και λίγους στο perception, μπορεί να μην μπορείς να βρεις όλα τα στοιχεία σε ένα μέρος. Αντίθετα μπορεί να ξεκλειδώσεις νέους διαλόγους, ανάλογα.
Σε άλλες φάσεις προσπαθεί να ειναι stealth, ιδίως όταν σε κυνηγάνε τέρατα. Και πάλι αχρείαστο. Σε εκείνο το στάδιο δεν φτάνει που είσαι stealth σε παιχνίδι που δεν ειναι προγραμματισμένο για stealth, δεν ξέρεις και που είναι το objective, κάνοντας το ένα ατέλειωτο trial and error. Κι εκεί που λες, νταξ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, τσουκ! Σου πετάει κι ένα περίστροφο προς το τέλος του παιχνιδιού, κι άιντε τώρα να παίξεις και shooter. Δεν ξέρω τι έπαθε εκεί προς το τέλος, αλλά το Call of Cthulhu πρέπει να έπαθε κρίση ταυτότητας.
Αξίζει να παίξω το Call of Cthulhu
Το Call of Cthulhu δεν απευθύνεται σε όλους. Είναι το ιδανικό παιχνίδι για μένα όμως. Έχει μια μικρή, αλλά σφιχτή πλοκή που πάει καμιά δεκαριά ώρες. Διαθέτει μαγικά γραφικά που θα σηκώσει κάθε PC. Έχει ένα καλό gameplay που σε κρατάει. Χρειάζομαι κάτι περισσότερο; Η απάντηση είναι όχι. Αν είστε φαν των παιχνιδιών που δεν έχουν τέλος και έχετε φάει 4000 ώρες στο Elden Ring και στο Crimson Desert, μπράβο. Το Call of Cthulhu δεν ειναι για σας. Αλλά αν είστε σαν εμένα που πιστεύετε, πως τα ΑΑ παιχνίδια είναι το μέλλον και θέλετε παιχνίδια σαν το A Plague Tale ή το Hellblade ή το Vampyr, τότε ναι. Παίξτε το χθες.
ΧΘΕΣ!
