Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερος φαν των sports games, αν και είχα λιώσει το Wii Sports όταν πρωτοπήρα το Nintendo Wii μου. Το Mario Tennis Fever για εμένα ήταν ακόμη ένα «meh» reveal σε Nintendo Direct, ειδικά όταν είδα την Camelot να συνεχίζει να «χαραμίζει» το ταλέντο της και, αντί να μας δώσει το 4ο Golden Sun, να αποτελεί τη μηχανή παραγωγής Mario sports games για τη Nintendo.
Παρόλα αυτά, μιλώντας με έναν πολύ καλό φίλο, ο οποίος μου είπε πως θα το έκανε pickup day one, έγινα πιο θερμός στην ιδέα να το δοκιμάσω. Εξάλλου, λίγα πράγματα είναι πιο ωραία από το να παίζεις παράλληλα μια νέα κυκλοφορία με παρέα και να τη συζητάς.
Έχοντας αφιερώσει πλέον αρκετές ώρες στο Mario Tennis Fever, είμαι έτοιμος να μοιραστώ τις εντυπώσεις μου.
STORY MODE
Το Mario Tennis Fever περιέχει ένα απλοϊκό story mode, όπου ξεκινά με την πριγκίπισσα Daisy να είναι άρρωστη και την παρέα του Mario να αναζητά ένα χρυσό μήλο που λέγεται πως θα τη θεραπεύσει. Στην αναζήτησή τους, όμως, επιτίθεται ένα σμήνος τεράτων και μετατρέπονται στις baby εκδοχές τους.
Τώρα γίνονται μέλη της Ακαδημίας Tennis, για να εκπαιδευτούν από την αρχή και να βρουν τρόπο να επιστρέψουν στην πραγματική τους ηλικία.
Η ιστορία είναι ακριβώς αυτό που θα περιμένατε από ένα Mario sports game: ένα απλό «dressing» για τον πραγματικό πυρήνα του παιχνιδιού, που είναι το gameplay. Για πολλούς από εσάς, θεωρώ πως θα είναι αδιάφορη.
GAMEPLAY
Το Mario Tennis Fever έχει ουσιώδες βάθος. Υπάρχουν δύο τρόποι να παίξετε: 1v1 ή 2v2.
Το παιχνίδι ακολουθεί τους κλασικούς κανόνες του τένις, αλλά έρχεται να το «αλατίσει» με τα Fever Rackets, τον μοναδικό μηχανισμό του Fever.
Κατά τη διάρκεια ενός match μπορείτε να επιστρέψετε τη μπάλα με ένα από τα τρία face buttons (A/B/Y). Το Y είναι το δυνατό, επιθετικό shot, το A το κανονικό και το B το πιο αμυντικό.
Υπάρχουν επίσης δύο combos που μπορείτε να εκτελέσετε, lob και drop shot, τα οποία ευτυχώς μπορείτε να κάνετε assign στα shoulder buttons και στα triggers.
Τα Fever Rackets έχουν το καθένα τη δική του ικανότητα και ενεργοποιούνται μόλις γεμίσει το Fever Meter κατά τη διάρκεια ενός match.
Οι ικανότητες ποικίλλουν: από το να δημιουργείτε μια μεγάλη περιοχή πάγου όπου οι αντίπαλοι γλιστρούν και αλλάζει η συμπεριφορά της μπάλας στο έδαφος, μέχρι στρατηγικά τοποθετημένες παγίδες που ενώνονται με laser και μπλοκάρουν τη μεριά των αντιπάλων.
Το παιχνίδι είναι εύκολο να το μάθεις, αλλά δύσκολο να το δαμάσεις. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, θα δημιουργήσει σημαντικό skill gap μεταξύ καλών και λιγότερο έμπειρων παικτών.
Ορισμένες Fever Rackets μάλιστα δίνουν την αίσθηση ότι είναι πιο «δυνατές» από άλλες, κάτι που πιθανόν να οδηγήσει στη διαμόρφωση meta.
Το variety ενισχύεται από τα διαφορετικά γήπεδα και τους χαρακτήρες. Για παράδειγμα, στο γήπεδο με την άμμο τα drop shots κυριαρχούν, καθώς το bounce της μπάλας μειώνεται αισθητά.
Ο κάθε χαρακτήρας έχει τις δικές του δυνατότητες, και είμαι περίφανος Rosalina main.
Όλα αυτά είναι απολαυστικό να τα ανακαλύπτεις μόνος σου την πρώτη φορά που παίζεις.
ONLINE PROBLEMS
Στο ranked, δεν μπορείς να κάνεις queue με έναν φίλο και να παίξετε 2v2 εναντίων άλλων, μόνο με randoms. Γιατί Nintendo, γιατί?
Eπίσεις, δεν μπορείς να κάνεις track τα wins και losses σου σε leaderboard, μόνο το ranking σου.
Συνάντησα και lag όταν ένας από τους τέσσερις παίκτες είχε κακή σύνδεση, γεγονός που επηρέασε την εμπειρία μου.
CONTENT
Το 95% του playtime μου είναι, και θα συνεχίσει να είναι, online. Για εμένα, όλη η απόλαυση βρίσκεται στο competitive κομμάτι, είτε με φίλους είτε με αγνώστους (και φυσικά αυτό ισχύει και για το local multiplayer).
Την πρώτη μέρα που το πήρα στα χέρια μου, έπαιζα τρεις ώρες συνεχόμενα online με έναν φίλο και δύο randoms. Ήταν από εκείνες τις σπάνιες φορές που ξεχνάς τα πάντα και απλώς περνάς καλά με ένα παιχνίδι. Η «μαγεία της Nintendo», που λέμε.
Δεν βλέπω τον εαυτό μου να επενδύει πολύ χρόνο στο single player, πέρα από τα trials και το unlock όλων των ρακετών και των χαρακτήρων.
Δεν με ενδιαφέρει η ιστορία, μόνο το gameplay.
PERFORMANCE
Το performance είναι εξαιρετικό και παίζει κλειδωμένα 60 FPS docked, με καθαρή εικόνα στα 4K.
SUMMARY
Το Mario Tennis Fever είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που, αν έχετε παρέα, μπορεί να σας προσφέρει πολλές ώρες διασκέδασης. Το single player, παρότι έχει περιεχόμενο, δεν θεωρώ ότι μπορεί να «κουβαλήσει» μόνο του το παιχνίδι, ειδικά σε full price.
Αν έχετε παίξει το Mario Tennis Aces, θεωρώ πως το gimmick αυτή τη φορά είναι πιο επιτυχημένο και σαφώς πιο φιλικό προς νέους παίκτες. Στο Aces, το σύστημα μπορούσε εύκολα να κάνει τα matches unplayable μεταξύ παικτών διαφορετικού επιπέδου.
Θα το πρότεινα ως party game, είτε για φίλους είτε για οικογένεια.
Ευχαριστούμε την CD Media Cyprus για την παραχώρηση του παιχνιδιού για τις ανάγκες του review.
