Άρθρο αφιερωμένο στον μεγάλο Φραγκ, που σκέφτηκε το λογοπαίγνιο. Λοιπόν, χωρίς πολλές περιστροφές, παίξαμε το demo του Pragmata και οι πρώτες εντυπώσεις είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικές. Το Demo είναι αρκετά σύντομο (μόνο 15 λεπτά, ίσα ίσα τα εισαγωγικά και ένα Boss), αλλά ό,τι του λείπει σε διάρκεια το έχει σε βάθος και ουσία. ΠΑΜΕ!
Pragmata Vibes
Προσωπικά νιώθω πως το Pragmata είναι αν βάζαμε το Detroit: Become Human, το Bioshock και το Dead Space σε ένα μπλέντερ και κρατούσαμε μόνο τα καλύτερα από αυτά. Ως γενική αίσθηση νιώθω πως κινείται κάπου ανάμεσα σε αυτά τα τρία. Αφενός υπάρχει το φουτουριστικό setting, μιας και το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε μια βάση στη Σελήνη και το όλο το direction θυμίζει έντονα αυτό το David Cage στυλ. Το βασικό gameplay είναι ένα αργό και τακτικό shooter, όπως ακριβώς το Dead Space. Νιώθω πως κάθε βολή μετράει και πως πρέπει να προσέχω να μην χάσω οτιδήποτε. Αυτό σε συνδυασμό με την Diana, το κοριτσάκι που θυμίζει Little Sister κι εσύ είσαι ο Big Daddy, κλείνει την αύρα του παιχνιδιού τέλεια.
Ιστορία
Δεν έχω ιδέα. Χοντρικά και μέσες άκρες η φάση έχει ως εξής: Είσαι ο Hugh, ο κομάντο της υπόθεσης στην βάση στη Σελήνη. Μάλλον ΟΛΑ πήγαν στραβά και προσπαθείς να στείλεις ένα μήνυμα στη γη και ταυτόχρονα να προστατέψεις την Diana, ένα ανδροειδές αγγελούδι που μοιάζει με 10χρονο κοριτσάκι με ξανθά μαλλιά. Αυτά. Έχει και κάποια emails για να διαβάσεις και κάποια ολογράμματα, αλλά δεν έβγαλα άκρη, σχωρνάτε με
Pragmata Gameplay
Ok, ήμουν πολύ σκεπτικός με την ιδέα του “puzzle-hacking-shooting”. Είχα την εντύπωση πως μέχρι να λύσεις το puzzle, σε έχουν σκοτώσει και σου έχουν κάνει και τα εννιάμερα. Τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει. Το παιχνίδι παίζει κανονικά σαν Dead Space με precision shots. Άρα τι δουλειά βαράει το Hacking; Το hacking πρακτικά κάνει τους εχθρούς πιο vulnerable σε επιθέσεις. Εκεί που θες 10 σφαίρες για να τους σκοτώσεις, τώρα θες μια βολή με το shotgun.
Το Hacking είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ fluid και intuitive και δεν καθυστερεί καθόλου τη μάχη. Παρόλα αυτά έχει επίπεδα δυσκολίας, π.χ αν περάσεις από συγκεκριμένα σημεία στο puzzle hacking κάνεις μεγαλύτερο damage. Αλλά τίποτα δεν είναι υπερβολικά δύσκολο ή υπερβολικά punishing για να αποτρέψει τους παίκτες. Υποθέτω πως με την τριβή και με την πάροδο του παιχνιδιού, αυτό γίνεται πιο αυτόματα ή αποκτά νέες εκδοχές για να μην βαριέται ο παίκτης.
Γραφικά και Stability
Το παιχνίδι είναι πανέμορφο και σχετικά ελαφρύ στο τρέξιμο. Δεν ξέρω πως θα είναι στο τελικό build, αλλά μέχρι στιγμής το παιχνίδι μου τρέχει άνετα σε medium settings, full HD σε 30-40 fps και έχω κάρτα γραφικών πενταετίας. Ελπίζω να γίνει ακόμη καλύτερο στο optimization, και θα γίνει, ακόμη είναι πολύ νωρίς. Βρήκα μόνο ένα bug, ένα hard-crash σε ένα checkpoint, αλλά στο restart φτιάχτηκε.
Κατά τα άλλα το παιχνίδι είναι πανέμορφο, κατ’ ακρίβεια ανησυχητικά πανέμορφο. Είμαι σίγουρος πως οι υπεύθυνοι στην Capcom απλώς προσπάθησαν να φτιάξουν ένα “επιθετικά όμορφο” παιχνίδι, που να κερδίσει και τον τελευταίο gamer. Πέρα από το απίθανα φουτουριστικό σκηνικό, ο χαρακτήρας της Diana μοιάζει να είναι βγαλμένος από άνιμε. Ξανθά μαλλιά που ανεμίζουν ακόμη και στο φεγγάρι, τεράστια πράσινα μάτια, διαστάσεις που δεν έχει ούτε ο βιτρούβιος άνδρας. Όταν όλο το παιχνίδι είναι πιστόλια και ρομπότ και το μοναδικό πράγμα που προσιδεάζει σε “ανθρωπότητα” είναι το 10χρονο ανδροειδές, τότε σίγουρα η επιλογή να το κάνεις “αγγελούδι” δεν έγινε τυχαία.
Επίλογος: Pragmata και Θαύματα
Πιστεύω πως το παιχνίδι θα πάει καλά, όταν βελτιώσει και το τεχνικό του κομμάτι. Δεδομένου πως παίζει σχετικά ομαλά, έχει ωραίο gameplay και ενδιαφέρον concept, σίγουρα θα είναι από τα δυνατά χαρτιά του Playstation για τον επόμενο χρόνο και ίσως εξίσου δυνατό με την επιστροφή του Resident Evil. Από τα 15 λεπτά που κρατάει το demo, τα σημάδια είναι πολύ ενθαρρυντικά. Προσωπικά, όλες μου οι αμφιβολίες έχουν απαντηθεί. Αν υπάρξει σημαντικό polish μέχρι την κυκλοφορία του, θα μπορούμε να μιλάμε για μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες του 2026.
