Επιστροφή στα άρθρα γνώμης με ένα πραγματικά παραγνωρισμένο παιχνίδι. Με την Ubisoft να είναι Ubisoft και να μας απογοητεύει κατά ριπάς, το Immortals Fenyx Rising ήταν μια ευχάριστη αλλαγή. Η χαρά δεν κράτησε για πολύ. Με το sequel να ακυρώνεται αρκετό καιρό πριν, σήμερα θα αποτίσουμε φόρο τιμής, σε μια πολύ τίμια προσπάθεια. Το Immortals Fenyx Rising ήταν ένα από τα παιχνίδια της Ubi που έπρεπε να έχει καλύτερη μεταχείριση, ακριβώς γιατί προσπάθησε να διαφοροποιήσει την ίδια φόρμουλα που μας πασάρει η Ubi εδώ και δύο δεκαετίες
Η ιστορία του Immortals Fenyx Rising
H ιστορία είναι αυτή που θα περίμενε κανείς, από παιχνίδι που ασχολείται με ελληνική μυθολογία. Ο Τυφών ελευθερώνεται από τα τάρταρα, και ρίχνει μια κατάρα στους θεούς. Η Αφροδίτη γίνεται δέντρο, ο Άρης κόκορας, ο Ήφαιστος ρομπότ και η Αθηνά το πιο ενοχλητικό δεκάχρονο. Εσύ, η Fenyx με την βοήθεια του Ερμή, έχεις ως στόχο να σώσεις τους θεούς, να τους επαναφέρεις στην αρχική τους μορφή και να νικήσεις τις δυνάμεις του Τυφών.
Είναι καλή η ιστορία; Μια φορά την έχουμε δει εκατό φορές. Κάθε παιχνίδι με ελληνική μυθολογία κάτι αντίστοιχο πάει να κάνει. Age of Mythology, Titan Quest, όλα πάνω κάτω με την ίδια ιστορία παίζουνε. Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω πως ο μόνος λόγος που το Immortals Fenyx Rising έχει αρχαιοελληνικό σκηνικό, είναι γιατί τους περίσσεψε έρευνα από το Assassin’s Creed Odyssey.
Οι διάλογοι
Ειδική μνεία για τους διαλόγους, που είναι βασικά το dealbreaker για το παιχνίδι. Οι διάλογοι έχουν μια εσάνς Nickelodeon, και αυτό ξένισε πολλούς. Προσωπικά δεν με χάλασε, απλώς το βρήκα πιο παιδικό για τα γούστα μου. Το χιούμορ του είναι απλό, ο τόνος του υπερβολικά χαρούμενος και ξέγνοιαστος, και κάθε σοβαρή σκηνή απλώς καταστρέφεται με κάποιο κρύο λογοπαίγνιο. Ναι, δεν χρειάζονται ΟΛΑ τα παιχνίδια να είναι μές στην μαύρη κατάθλιψη όπως το Tainted Grail. Κάποια παιχνίδια απλώς είναι πολύχρωμα και χαζοχαρούμενα και μας αρέσει.
Gameplay του Immortals Fenyx Rising
Έχετε δει το meme με τον Mister Bean που αντιγράφει; Ε, αυτό έκανε και η Ubisoft. Μετά την τρομακτική επιτυχία του Breath of the Wild, η Ubi σκέφτηκε πως μια αναίσχυντη και κατάπτυστη κόπια του νέου Legend of Zelda ήταν καλή ιδέα. Και από μια άποψη ήταν. Το gameplay ήταν εκεί. Ήδη έμοιαζε λίγο με την γνωστή φόρμουλα της Ubi και τους ανοιχτούς κόσμους της. Επίσης το Breath of Wild ήταν Switch exclusive. Ήταν μόνο αναμενόμενο πως ένας κλώνος που θα μπορούσε να παίξει ο καθένας να τραβήξει πιθανώς το ενδιαφέρον. Ένα Zelda για όσους δεν μπορούν να παίξουν Zelda.
Έτσι έχεις ό,τι είδαμε στο Breath of the Wild. Χαρούμενα και έντονα χρώματα, παιδική αισθητική λες και βλέπεις καρτούν, το Glider, το stamina bar που τελειώνει πιο γρήγορα κι από εσπρέσσο, τα temples που δεν τα λέμε temples, ΕΝΑ ΚΑΡΟ activities και έναν κόσμο που είναι εκεί για να ανακαλύψεις.
Παρόλο που δεν έχει το ίδιο βάθος με τους μηχανισμούς του Zelda, η μάχη του ήταν εξαιρετική. Πέρα από τις επιθέσεις και τα διάφορα όπλα, η Fenyx έχει απίστευτα abilities, τα οποία βοηθάνε τόσο στη μάχη, όσο και στα puzzles. Ναι, ούτε καν αγγίζει το Breath of the Wild, αλλά κάτι πάει να κάνει.
Γιατί Μικρό Διαμαντάκι
Βασικά για δύο κυρίως λόγους.
Πρώτος λόγος είναι γιατί η Ubisoft για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της αποφάσισε ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ. Ε μα συγνώμη. Όλα τα παιχνίδια της έχουν ακριβώς την ίδια φόρμουλα, τον ίδιο κόσμο, τα ίδια side objectives, την ίδια δομή. Assassin’s Creed, Far Cry, Ghost Recon, Watch Dogs, όλα open-world action RPG-lite παιχνίδια είναι. Θα μου πείτε, μα και το Fenyx τέτοιο είναι.
Ναι, αλλά κάνει και πολλά άλλα πράγματα διαφορετικά. Π.χ πλέον δεν ξεκλειδώνονται αυτόματα τα markers, αλλά πρέπει να τα εντοπίσεις εσύ ένα προς ένα. Ο χάρτης είναι μικρότερος και η περιδιάβαση δεν βασίζεται αποκλειστικά στο fast travel. Η ιστορία είναι περισσότερο γραμμική και φυσικά είναι περίπου στο 1/4 του χρόνου που χρειάζεται ένα τυπικό Assassin’s Creed. Σίγουρα πολλά από αυτά οφείλονται στο γεγονός πως ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ του Breath of the Wild. Αλλά έστω κι έτσι, ήταν μια ευχάριστη αλλαγή στα συνηθισμένα και αυτό ενθουσίασε πολλούς.
Αλλά πήγε άκλαφτο
Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί το παιχνίδι πήγε άκλαφτο και το sequel ακυρώθηκε από την Ubisoft. Μια φορά πήγε η Ubi να κάνει κάτι διαφορετικό, και πάει το πήρε πίσω. Κάθε φορά που η Ubi δείχνει πως μπορεί να κάνει ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ εκτός από Assassin’s και Far Cry, το κάνει τόσο με μισή καρδιά, που αποτυγχάνει εξαιτίας της έλλειψης στο commitment. Και είναι να τρελαίνεσαι. Στηρίζει αποτυχίες όπως το Skull and Bones, αλλά το καημένο το Fenyx το ακυρώνει. Προτιμά να πάρει τα λίγα ψίχουλα παραπάνω από ένα αποτυχημένο live service, από το να σώσει κάπως το όνομά της και να γυρίσει λίγο το παιχνίδι. Και μετά απορούμε γιατί το πλοίο βουλιάζει.
Επίλογος για το Immortals Fenyx Rising
To Immortals Fenyx Rising είναι ένας τίμιος κλώνος του Breath of the Wild. Και πιστεύω πως θα τα πήγαινε πολύ καλύτερα, αν δεν είχε την ατυχία να είναι ένα παιχνίδι Ubisoft. Πιστεύω πως αν το άφηναν, θα έβρισκε καλύτερα τα πατήματά του και θα αναδείκνυε τον ιδιαίτερό του χαρακτήρα. Αλλά είπαμε. η Ubi είναι η Ubi. Ό,τι δεν κάνει τα νούμερα του Assassin’s κόβεται και έτσι δεν θα μάθουμε ποτέ τις πραγματικές δυνατότητες του Immortals Fenyx Rising. Still, είναι ένα ωραίο παιχνίδι και αξίζει να το μνημονεύουμε μαζί με τα άλλα μικρά διαμαντάκια του gaming.
