Intro
Σκέφτου το μάθημα Φυσικής να γινόταν με τα metroidvania και τα puzzle-platformers παιχνίδια, αντί βιβλία. Και μέσα σε αυτά, βρίσκεται ένα “κεφάλαιο” που αφορά τον ηλεκτρομαγνητισμό, και έχει ωραία πειράματα, που κερδίζουν την προσοχή σου! Αυτό είναι το Teslagrad! Ή μάλλον, ήταν, το 2013! Γιατί τότε κυκλοφόρησε το original παιχνίδι από την Rain Games, που του έκανε ένα φρεσκάρισμα τώρα, που δεν φωνάζει “κοιτάξτε με!” αλλά το νιώθεις: πιο καθαρή εικόνα, πιο “ζωντανός” φωτισμός/βάθος, κι ένα πακέτο που δείχνει πιο σύγχρονο χωρίς να χάνει τον αυθεντικό χαρακτήρα του.
Και μετά έρχεται το Teslagrad 2 και λέει: “Ωραία τα βασικά, πάμε να το ανοίξουμε λίγο παραπάνω”, σαν να μπαίνουμε σε Φυσική κατεύθυνσης! Νέα ηρωίδα, άλλη περιοχή, περισσότερη περιπέτεια, πιο “action-adventure” αίσθηση, αλλά πάντα με τον ίδιο πυρήνα: πλατφόρμες & γρίφοι που βασίζονται στον ηλεκτρομαγνητισμό! Σαν να παίρνεις την ιδέα που αγαπάς και να τη βλέπεις σε μεγαλύτερο καμβά, με μεγαλύτερο μαγνήτη! It’s electrifying!! Θα παραλληλήσουμε τους δύο τίτλους σε αυτό το review, καθώς πρόκειται για πανομοιότυπα παιχνίδια, τουλάχιστον με την πρώτη ματιά, στο ίδιο σύμπαν, και σχεδόν την ίδια, μικρή διάρκεια.
σσ. Ο τίτλος ουδεμία σχέση έχει με την εταιρεία γνωστού μεγιστάνα που παλιμπαιδίζει σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Ιστορία
Αν η περιγραφή πιο πάνω δεν σε μαγνήτισε, ίσως το κάνει η ιστορία! Στο Teslagrad Remastered, η ιστορία σε βάζει σε ένα steampunk-ish βασίλειο, την Elektropia, κάτω από έναν αυταρχικό βασιλιά, με μια παλιά σύγκρουση απέναντι στους Teslamancers και έναν τεράστιο πύργο-μυστήριο στο κέντρο: τον Tesla Tower. Εντάξει, τα ονόματα είναι λίγο on the nose, αλλά indie game είναι αυτό. Ο ανώνυμος πρωταγωνιστής μας, πολλές φορές αναφέρεται ως Teslakid (…), που ανακαλύπτει την κληρονομιά και τις δυνάμεις τους μέσα απο το παιχνίδι, χρησιμοποιώντας, προφανώς, τον μαγνητισμό. Δεν είναι παιχνίδι που θα σου πετάξει cutscenes ανά πέντε λεπτά, προτιμά να σε αφήσει να “διαβάσεις” τον κόσμο, τα murals/εικόνες, και την ατμόσφαιρα, κάτι που θα θυμίσει σε αρκετούς το πώς παιχνίδια τύπου Limbo και Inside σε τραβάνε χωρίς να μιλάνε πολύ.
Στο Teslagrad 2, αλλάζουν τα πράγματα και αυτό βοηθάει στο να μην κουράσει κάποιον που τα παίζει πολύ κοντά το ένα με το άλλο.. Παίζεις ως Lumina, μια νεαρή Teslamancer που βρίσκεται ξαφνικά stranded μετά από ατύχημα και προσπαθεί να γυρίσει σπίτι, σε έναν πιο σκανδιναβικό/βόρειο τόνο (Wyrmheim και η σκιά ενός τεράστιου εγκαταλελειμμένου πύργου πάνω από φιόρδ). Η αφήγηση παραμένει λιτή, αλλά η αίσθηση του ταξιδιού είναι πιο “περιπέτεια σε άγρια γη” και λιγότερο “είμαι κλεισμένος σε έναν πύργο-λαβύρινθο” του πρώτου μέρους. Αν σου αρέσουν indie που αφήνουν χώρο στη φαντασία (τύπου Hyper Light Drifter vibe), εδώ θα σε τραβήξουν τα μαγνητικά του κύματα (πρέπει να σταματήσω) —απλώς μην περιμένεις εξηγήσεις για τα πάντα όλα!
Gameplay
Και τα δύο παιχνίδια χτίζουν το gameplay τους πάνω σε κάτι που σπάνια γίνεται τόσο “καθαρά”: ηλεκτρομαγνητισμός ως εργαλείο platforming και γρίφου. Στο Remastered, ο ρυθμός είναι πιο “puzzle-platformer πρώτα, μάχη μετά”. Θα κάνεις άλματα, θα “κολλήσεις/απωθηθείς” από αντίθετα/ίδια μαγνητικά πεδία, θα πρέπει να συγχρονίστεις καλά, και θα φας τις κλασικές μικρές ήττες που σε κάνουν να πεις “άλλη μια φορά”. Έχει κάτι στο ύφος του που θυμίζει FEZ, στη λογική του “ο γρίφος είναι το παιχνίδι”, όχι απλά εμπόδιο ανάμεσα σε δύο combat arenas.
Το Teslagrad Remastered παίζει κυρίως με τον χώρο: στενά δωμάτια-παγίδες, κάθετες διαδρομές, και μια αίσθηση του συνέχισε να ανεβαίνεις για να καταλάβεις τι γίνεται. Η βελτίωση στην παρουσίαση (φωτισμός/βάθος) βοηθάει πραγματικά την αναγνωσιμότητα—βλέπεις καλύτερα τι τραβάει τι, ειδικά όταν η οθόνη έχει πολλά οπτικά ερεθίσματα. Και έχει! Πολλά!
Στο Teslagrad 2, η φόρμουλα γίνεται πιο κινηματογραφική: μεγαλύτερες περιοχές, πιο έντονο adventure element και μια ηρωίδα με δυνάμεις που ανοίγουν το mobility – μέχρι και teleport μπαίνει στο μενού, μαζί με power-ups που επεκτείνουν το οπλοστάσιό σου. Αν σαν εμένα λάτρεψες τις κινήσεις στο Ori (όχι απαραίτητα στο ίδιο επίπεδο “χορού”, αλλά στη φιλοσοφία), θα εκτιμήσεις ότι το παιχνίδι σε σπρώχνει να σκέφτεσαι “πώς περνάω εδώ” με δεξιότητα και μυαλό. Συνδυασμός κινήσεων και δυνάμεων! Από την άλλη, κρατάει μια πιο γραμμική ροή σε σχέση με το κλασικό, χαοτικό metroidvania στυλ (τύπου Hollow Knight), οπότε παίζει πιο πολύ ως περιπέτεια με metroidvania για αλατοπίπερο. Σε σημεία μου θύμισε Celeste, λίγο λόγω της ηρωίδας, λίγο λόγω των κινήσεων. Για καλό το λέω!
Γραφικά
Το Teslagrad Remastered είναι αυτό που πρέπει να είναι ένα “σωστό” remaster: δεν αλλάζει την ταυτότητα, αλλά το κάνει πιο όμορφο και πιο καθαρό, να νιώθει πρόσφατο και όχι 13 χρονών! Υπάρχει μια πλούσια αίσθηση χώρου, κάτι που κάνει τον Tesla Tower να μοιάζει πιο επιβλητικός και λιγότερο “flat” πλατφόρμα. Δεν προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που ήταν, και δεν θα πάρει βραβεία με τα πιο απλοϊκά του γραφικά, αλλά δεν θα το νιώσεις ότι είναι όσο ένας έφηβος.
Στο δεύτερο παιχνίδι, τα πράγματα πάνε ένα βήμα παρακάτω στο art direction: πιο ανοιχτά τοπία, πιο έντονο φυσικό περιβάλλον και μια πιο περιπετειώδης ταυτότητα, χωρίς να χάνει το hand-drawn παραμύθι του. Τα φώτα που εκπέμπουν οι δυνάμεις της Lumina δείχνουν ότι έχουν σχεδιαστεί σε ένα πιο προοδευμένο κόσμο από τον προκάτοχό του! Δεν είναι “next-gen υπερπαραγωγή”, αλλά είναι από αυτά τα indie που, με σταθερή καλλιτεχνική γραμμή, δείχνουν premium επειδή ξέρουν ακριβώς τι θέλουν να είναι.
Ήχος
Στο Remastered, ο ήχος είναι μπλεγμένος με την αίσθηση του πύργου: μηχανικός παλμός, ηλεκτρικά τριξίματα, και μουσική που δεν προσπαθεί να κλέψει τη σκηνή, αλλά σε βάζει σε mood εξερεύνησης. Αυτό ταιριάζει πολύ στο πώς το Teslagrad λέει ιστορία χωρίς πολλά λόγια (είπαμε ότι ο χαρακτήρας δεν μιλά;), ο ήχος είναι μέρος της αφήγησης, όχι απλά background.
Στο Teslagrad 2, η ατμόσφαιρα γίνεται πιο “ταξίδι”: πιο μεγάλη αίσθηση τόπου και διαδρομής, και τα SFX των δυνάμεων έχουν ωραίο feedback (ειδικά όταν αρχίζεις να συνδυάζεις κινήσεις). Δεν θα σου μείνει απαραίτητα ένα μελωδικό “anthem” όπως σε κάποια άλλα indies, αλλά θα σου μείνει η συνολική ακουστική ταυτότητα—και αυτό, για παιχνίδι γρίφων/πλατφόρμας, είναι νίκη.
Τι μας άρεσε
-
Η ηλεκτρομαγνητική λογική στους γρίφους είναι “έξυπνη” χωρίς να γίνεται κουραστική.
-
Το Remastered φρεσκάρει την εικόνα και ατμόσφαιρα με ουσία, συστήνοντας το παιχνίδι σε ένα νέο κοινό, και κτίζοντας το δρόμο για το 2.
-
Το Teslagrad 2 ανοίγει περισσότερο τους ορίζοντες στις κινήσεις και δίνει πιο περιπετειώδη αίσθηση, με ωραία εξέλιξη δυνάμεων.
Τι δε μας άρεσε
-
Η αφήγηση (και στα δύο) είναι τόσο λιτή που, αν θες πιο ξεκάθαρη ιστορία, μπορεί να σε αφήσει λίγο ξεκρέμαστο.
-
Κάποια σημεία απαιτούν ακρίβεια που θα θυμίσει “indie σκληρότητα” (τύπου Meatboy), όχι πάντα με το πιο φιλικό onboarding.
-
Και τα δύο παιχνίδια κρατάνε πολύ, ΠΟΛΥ λίγο.
Τελικές σκέψεις
Αν δεν έχεις παίξει ποτέ Teslagrad, το Teslagrad Remastered είναι πλέον ο πιο ωραίος τρόπος να μπεις στην Elektropia: ένα καλοδουλεμένο puzzle-platformer που σε κερδίζει με την ιδέα, ατμόσφαιρα και level design του, χωρίς να χρειάζεται να κάνει ντόρο. Είναι από αυτά τα indie που σέβονται τον χρόνο σου: μπαίνεις, παίζεις, κολλάς σε έναν γρίφο, χαμογελάς όταν τον λύσεις, προχωράς. Και αν αγαπάς τα παιχνίδια που μιλάνε με την εικόνα αντί για τους διαλόγους του, θα το εκτιμήσεις διπλά.
Το Teslagrad 2 είναι η φυσική εξέλιξη: παίρνει τον ηλεκτρομαγνητισμό και πάει στον έξω κόσμο, με πιο μοντέρνο ρυθμό και καλύτερη αίσθηση εξερεύνησης. Δεν θα εκθρονίσει απαραίτητα τα μεγαθήρια του είδους (αναφέραμε ήδη Hollow Knight, Ori, Celeste), και το γνωρίζει, καθώς πατάει στη δική του ταυτότητα και την εξελίσσει. Αν σου άρεσε το πρώτο, σίγουρα θα απολαύσεις και το δεύτερο. Αν δε, η ιδέα του πύργου-λαβύρινθου στο πρώτο δεν σε ..μαγνητίζει, το δεύτερο ίσως σε πείσει, επειδή νιώθει πιο ανοιχτό, πιο περιπέτεια και πιο δυναμικό!
Ευχαριστούμε την Enarxis Dynamic Media για την παραχώρηση και των δύο παιχνιδιών γι’αυτό το Review.
