Εδώ είμαστε λοιπόν, 5 μήνες μετά την κυκλοφορία του Death Stranding 2, και επίσημα το πιο “αργοπορημένο” μου review.
Είχα έναν κανόνα πριν γράψω αυτό το review, σαν τιμή προς τον Hideo Kojima και την επιρροή του στη βιομηχανία, ό,τι και να ήταν τα συναισθήματά μου για το παιχνίδι ΔΕΝ θα έγραφα άρθρο μέχρι να δω τα credits.
Μετά από πολλά sessions και διαλείμματα in-between, έχω λοιπόν τελειώσει το θεότρελο sequel στη “καινούρια” (έχουν περάσει ήδη 10 χρόνια από την ανακοίνωση του πρώτου) σειρά του Kojima.
Το Death Stranding 2 είναι κυριολεκτικά αυτό που αναφέρει στο κουτί. Είναι η ίδια φόρμουλα με το πρώτο, ίδιο ακριβώς core gameplay με ένα επεκταμένο toolkit.
Θέλω να ξεκινήσω με το να αναφέρω πως δεν ήμουν και δεν είμαι ο μεγαλύτερος θαυμαστής του γενικού gameplay, αλλά αυτή τη φορά το pacing έχει γίνει αρκετά καλύτερο, με περισσότερο combat και πολύ συχνά πρόσβαση σε οχήματα, σε σημείο που κάνει το gameplay λίγο “pointless”.
Στις πρώτες ώρες ήμουν πάρα πολύ engaged, αλλά από τη στιγμή που είχα πάρει το πρώτο μου μηχανάκι, σταμάτησα να είμαι τόσο engaged στο gameplay και απλώς ήθελα να πάω στο επόμενο quest mark για να προχωρήσω την ιστορία. Παράδοξο, ε;
Δεν με νοιάζει όμως, διότι για αυτούς που πραγματικά θέλουν να ξεζουμίσουν το τι έχει να προσφέρει το παιχνίδι, υπάρχουν πολύ βαθιά και περίπλοκα συστήματα για να κατανοήσετε και ναι, να κάνετε master.
Εγώ όμως, με ένοιαζε η ιστορία, ο κόσμος, οι χαρακτήρες, το “Ka” του παιχνιδιού.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Δεν θα αναλύσω την ιστορία, επειδή, η αλήθεια, δεν είμαι ακόμη 100% σίγουρος τι συνέβηκε. Ο κόσμος του Death Stranding είναι ιδιαίτερος. Σε γενικές γραμμές, χωρίς να αναλύσω τη μυθολογία και το πώς λειτουργεί, το τι χρειάζεται να ξέρετε για τον σκοπό αυτού του review είναι το εξής.
Είσαστε ο Sam Porter Bridges, ένας Porter που κατάφερε να ενώσει όλη την Αμερική με το Chiral Network, ένα ειδικευμένο δίκτυο που φτιάχτηκε για να ενώσει τον κόσμο μετά το Death Stranding.
Μετά την ολοκλήρωση της Αμερικής, έχει εμφανιστεί ένα τεράστιο portal που σας επιτρέπει να μεταφερθείτε στην Αυστραλία. Η αποστολή σας; Να την ενώσετε και αυτή στο Chiral Network.
Ο Sam, βάσει οδηγιών της Drawbridge, μίας ανεξάρτητης οργάνωσης, φεύγει για αυτό το ταξίδι.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιπέτειας, θα συναντήσετε γνωστά και καινούρια πρόσωπα και θα ανακαλύψετε περισσότερα για το παρελθόν του Sam και πώς η ύπαρξή του επηρεάζει το μέλλον της ανθρωπότητας.
GAMEPLAY
Από πολλούς, το πρώτο λεγόταν Walking Simulator, και εν μέρει δεν είχαν άδικο. Αυτή τη φορά, θα έλεγα πως ήταν πολύ περισσότερο driving simulator με MP3 player και αρκετό third person shooting.
Δεν έχω να πω πολλά για το Gameplay, είναι το πιο αμφιλεγόμενο κομμάτι του παιχνιδιού, και είμαι σίγουρος ότι για πάρα πολλούς θα είναι turn off. Δεν σας αδικώ, αν δεν ήταν παιχνίδι του Kojima, άρα να είχα υπόψη μου τι να περιμένω, μπορεί να μην είχα την υπομονή να το τελειώσω.
Αυτή τη φορά, όμως, ήμουν επίσης πιο engaged με το online mode, δηλαδή να κτίζω structures και να χρησιμοποιώ τα social features, πράγμα που εμπλούτισε και την εμπειρία μου από πλευράς gameplay αλλά και ταίριαζε απίστευτα με το narrative.
ΟΠΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ
Όπως έχω αναφέρει στο review του Ghost of Yotei, το Death Stranding 2 είναι το καλύτερο οπτικά παιχνίδι που είχα την τιμή να παίξω. Δεν πίστευα ότι αυτό που έβλεπα ήταν in-engine την πρώτη φορά που το είχα ξεκινήσει.
ΗΧΟΣ
Εκτός από cinephile, ο Kojima είναι γνωστός audiophile επίσης. Συνεχίζοντας το τι συνηθίσαμε από το Death Stranding 1, υπάρχουν πολλές συνεργασίες με συγκροτήματα και μουσικούς, και το παιχνίδι είναι γεμάτο ποιοτική licensed music.
Όμως, το original soundtrack του game, όπως τα διάφορα variants του BBs Theme, το “Death Stranding” και το soundtrack του τελευταίου fight, έχουν κερδίσει μόνιμα τη θέση τους στο playlist μου.
ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΩΣΗ
Είχα τη χαρά να κάνω unbox τη συλλεκτική έκδοση τότε που κυκλοφόρησε, η οποία ήταν πολύ όμορφη. Δυστυχώς, όμως, δεν περιέχει φυσική έκδοση του παιχνιδιού.
https://www.youtube.com/watch?v=jUArMd8-gQ0
ΤΕΛΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Το Death Stranding είναι μια εμπειρία που δεν έχει όμοια. Ένα review με ένα score δεν το δικαιώνει. Είναι τέλειο? Όχι. Είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι? Οχι. Είναι όμως ένα ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ που μου άγγιξε την ψυχή? Ναι.
Και τα 2 παιχνίδια είναι πολύ ιδιαίτερα για εμένα, έχοντας μου ξυπνήσει συνεσθήματα που δεν περίμενα.
Θέλω να κλείσω με το ακόλουθο…
Μπορεί το Death Stranding να μην είναι για όλους. Μπορεί το αργό και clunky gameplay του να σας κρατά πίσω από το να το δοκιμάσετε, and that’s okay.
Αν είστε έστω και λίγο περίεργοι, και έχετε πραγματικά τον χρόνο και την διάθεση να μπείτε στο μυαλό του Hideo Kojima, θα σας το σύστηνα με τα χίλια.
Ευχαριστούμε την Sony Playstation Cyprus για το παιχνίδι.
