Είναι γεγονός ότι έχει αρκετά χρόνια να ακούσουμε για κάποιον νέο τίτλο στη σειρά Onimusha της Capcom. Αυτό όμως άλλαξε όταν μας ανακοίνωσαν το νέο παιχνίδι της σειράς, με τίτλο Onimusha: Way of the Sword. Περιττό να σας πω πόσο ευτυχισμένος ήμουν και με πόσο ενθουσιασμό περίμενα να γίνει released.
Πλέον, το έχω παίξει, το νίκησα, το χάρηκα και είμαι έτοιμος να σας πω τις εντυπώσεις μου για το παιχνίδι. Δεν θέλω να σας φλυαρώ πολύ σε αυτό το intro, γι’ αυτό πάμε να δούμε το review.
STORY
Η ιστορία μας ξεκινά με τον Musashi, έναν περιπλανώμενο samurai, που ζει για να περιπλανιέται με το σπαθί του και να ψάχνει το επόμενο challenge. Δυστυχώς όμως, μετά από μια κακότυχη συνάντηση με Genma (τέρατα ή δαίμονες) που τον έστειλαν στην κόλαση, ο Musashi αποκτά το Oni Gauntlet και ξεκινά το ταξίδι του για να «καθαρίσει» τον κόσμο από την ξαφνική εμφάνιση των Genma.
Προσπάθησα να μην πω πολλά για την ιστορία, απλά αρκετά για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται, αλλά αυτό που θα σας πω στα σίγουρα είναι ότι είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και δεν χάνει οποιαδήποτε στιγμή την ικανότητά της να μας κρατά σε εγρήγορση και να αναρωτιόμαστε τι θα γίνει μετά. Μου άρεσαν όλοι οι χαρακτήρες που γνώρισα στο ταξίδι, είτε ήταν σύμμαχοι είτε εχθροί. Απόλαυσα το ταξίδι και, γενικά, κάθε twist που υπήρξε.
Γενικά, θα πρότεινα να παίξετε το παιχνίδι για την ιστορία του. Θα εκπλαγείτε με το πόσο θα σας τραβήξει στον κόσμο του και πόσο θα θέλετε να βοηθήσετε τους χαρακτήρες του, αλλά και να νικήσετε κάποιους άλλους. Μας δίνει λόγους και συναισθήματα να θέλουμε να προχωρήσουμε ακόμα λίγο, για να μάθουμε τι έγινε.
Το μόνο, θα ήθελα προσωπικά να μάθω περισσότερα για τους χαρακτήρες και την ιστορία τους, η ιστορία διηγήθηκε πολύ καλά, απλά θα ήθελα ακόμα παραπάνω content για να συνδεθώ καλύτερα με το cast.
GAMEPLAY
Το gameplay ήταν το πρώτο πράγμα που ήθελα να δω πώς θα γίνει translated από τα tank controls των παλιών παιχνιδιών σε μια πιο μοντέρνα πλατφόρμα. Εδώ το παιχνίδι έχει κανονικά ένα 3rd person view, όπως πολλά action/adventure games, με συστήματα όπως parry, blocks, dodges, stamina και, γενικά, πολλούς τρόπους για να κάνετε approach τις μάχες σας.
Ξεκινάμε από το βασικό combat, που έχει να κάνει με light και strong attacks, και μετά ανοίγει στα blocks, dodges και parries. Το πώς θέλετε να νικήσετε εξαρτάται από εσάς. Θέλετε να κάνετε parry μέχρι να εξαντλήσετε το stamina του εχθρού και να κάνετε finishers ή dodges μέχρι να ενεργοποιήσετε τα special attacks σας και τα damage boosts; Γενικά, το approach είναι δική σας επιλογή και αυτό μου άρεσε πολύ, αφού αφήνει αρκετές επιλογές, ώστε να μην καταντήσει ανιαρό και επαναλαμβανόμενο στις περίπου 20 ώρες που διαρκεί.
Το παιχνίδι έχει και ένα «open world», όπου έχουμε την κύρια πόλη μας, η οποία ανοίγει σιγά-σιγά και μας δίνει διάφορα side missions από NPCs, καθώς και τα πιο linear, αλλά ακόμα σχετικά «open», levels μας, μέσα στα οποία μπορούμε να προχωρήσουμε το story. Θα περάσετε αρκετή ώρα στην πόλη, αφού μέσω του exploration και των missions μας δίνεται η ευκαιρία να αναβαθμίσουμε τον χαρακτήρα μας και το equipment μας, τα οποία θα χρειαστούν σίγουρα, αφού το παιχνίδι ξεκινά εύκολο, αλλά απαιτεί να γίνετε καλύτεροι στα συστήματά του αν θέλετε να το τελειώσετε.
Το πιο δύσκολο κομμάτι, θα έλεγα, είναι να έχεις γενικά το σωστό timing για τις επιθέσεις των εχθρών, αλλά και τις επιλογές που πρέπει να κάνεις μέσα σε δευτερόλεπτα για το τι στρατηγική πρέπει να εφαρμόσεις σε κάθε επίθεση.
Έχασα αρκετές φορές σε bosses μέχρι να μάθω σωστά τα patterns τους και να καταφέρω να τους νικήσω, αλλά ποτέ δεν μπορώ να πω ότι βαρέθηκα κατά τη διάρκεια. Ξεκάθαρα skill issue.
Οι μονομαχίες είναι πανέμορφα choreographed, είναι σαν ταινία και ευτυχώς ποτέ δεν είναι clunky το combat, αλλά fluid και smooth.
GRAPHICS
Όσον αφορά τον οπτικό τομέα, τα γραφικά είχαν αυτό το γνώριμο στυλ του RE Engine της Capcom. Τα μοντέλα, αλλά και συγκεκριμένα τα facial expressions, ήταν αρκετά καλά στους κύριους χαρακτήρες αλλά δυστυχώς όχι τόσο καλά στους υπόλοιπους. Επίσης, το περιβάλλον είχε αρκετή λεπτομέρεια και κάθε στάδιο είχε ωραίο art style να το υποστηρίζει.
Αυτό που μου άρεσε αρκετά επίσης ήταν τα διάφορα εφέ που είχαν να κάνουν με σπίθες στα σπαθιά, καπνό και ομίχλη, αλλά και φωτιά. Ειδικά σε HDR οθόνες, απλά προσπαθούν να πεταχτούν έξω από την οθόνη.
Το παιχνίδι παίχτηκε σε PS5 Pro, σε Performance Mode και με 120Hz enabled, και, όπως όλα τα παιχνίδια της Capcom, είναι εξαιρετικά optimized. Κανένα απολύτως παράπονο όσον αφορά το performance, καθώς δεν σημειώθηκε τίποτα σε όσες ώρες έπαιζα, αλλά επίσης ούτε και κάποιο άλλο bug.
SOUND
Ο ήχος του παιχνιδιού ήταν εξίσου καλός. Εννοείται πως ήταν εμπνευσμένος από το setting του παιχνιδιού, αλλά αυτό που μου άρεσε συγκεκριμένα ήταν το εξαιρετικό voice acting, τόσο στα αγγλικά όσο και στα ιαπωνικά, που είναι, εννοείται, το original language.
Ο κάθε χαρακτήρας ήταν πολύ πειστικός και το acting έδωσε ακριβώς αυτό που χρειαζόταν το performance, για να μας περάσει τα συναισθήματα τους, αλλά και τη βαρύτητα κάθε σκηνής.
Να σημειωθούν και τα εξαιρετικά ηχητικά εφέ όσον αφορά τα σπαθιά να συγκρούονται, ή το satisfying ήχο όταν γίνονται sheathe μετά από κάθε μάχη.
SUMMARY
Θα έλεγα ανεπιφύλακτα να παίξετε το νέο Onimusha. Κάθε στιγμή του είναι πλήρως απολαυστική, από το combat και το story μέχρι το overall delivery, και φαίνεται πως η Capcom αφιέρωσε αρκετό χρόνο και αγάπη σε αυτό το project.
Θα μείνετε ευχαριστημένοι από κάθε aspect του παιχνιδιού, σε όποια κονσόλα κι αν αποφασίσετε να το παίξετε, αφού ακόμα και το performance είναι εξαιρετικό. Έμεινα πολύ ευχαριστημένος από το παιχνίδι, χωρίς να έχω ιδιαίτερα κάτι αρνητικό να πω. Ίσως το μόνο μου παράπονο είναι ότι θα ήθελα… περισσότερο!
Θα ήθελα πολύ να δω αυτό το franchise να συνεχίζει στο μέλλον και να έχουμε ένα πραγματικό revival της σειράς. Capcom, έχεις έναν fan της σειράς εδώ που ανυπομονεί!
Ευχαριστούμε την CD Media, για την παραχώρηση του παιχνιδιού, ώστε να επιτευχθεί το Review.
