Και μιας και το First Light σαρώνει ό,τι υπάρχει για να σαρώσει είπαμε για 30ο Boomer Gamer να ασχοληθώ με την πρώτη και μοναδική φορά που μπήκα σε διαδικασία να ασχοληθώ με παιχνίδι James Bond. Σήμερα αδέρφια μου θα μιλήσουμε για το James Bond Nightfire.
Αντί εισαγωγής στο Nightfire
Λοιπόν, δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί, αλλά θα το ξαναπώ. Κάποτε, ο μόνος τρόπος για να μαθαίνουμε για νέες κυκλοφορίες ήταν τα περιοδικά. Ναι, όντως είχα σούρει κι εμένα (και τον πατέρα μου) μέχρι το περίπτερο και τον έπεισα να μου αγοράσει το (νομίζω πως ήταν) PC Gamer, που έδινε 4 cd με demo παιχνίδια. Ήταν τότε που έπαιξα το Mafia, το Lord of the Rings (προ ταινιών), κάτι τριτοτέταρτα indies και φυσικά το James Bond Nightfire. Επομένως έχω μια διαφορετική σχέση με αυτό. Το Nightfire ήταν από τα ελάχιστα non-military FPS και προσωπικά το εκτίμησα από το Demo.
Fun Fact: Ήμουν τόσο νουμπάς τότε στα 15, που είχα κολλήσει σε ένα σημείο του DEMO γιατί δεν φαινόταν ποια πόρτα ήταν διαδραστική και δεν ήξερα που να πατήσω το Ε.
Τι είναι τελικά το Nightfire
Ένα Single-Player FPS shooter κυρίως, που συνδύαζε κάποια stealth sections μαζί με ξέφρενη δράση. Θυμίζω πως τότε, τα παιχνίδια ήταν παιχνίδια. Δεν προσπαθούσαν να είναι interactive ταινίες/εμπειρίες. Σου πετούσε μια narrative δικαιολογία, και τσουπ είχες μια πίστα για να ανακαλύψεις. Αυτό ήταν και το Nightfire. Πίστες, από χιονισμένα βουνά μέχρι ασιατικά σπιτάκια, στα οποία είχες ένα Objective και κακούς για να σκοτώσεις.
Περιττό να αναφέρω πως μιλάμε για το 2002. Η ταινία James Bond που είναι στις αίθουσες ειναι το Die Another Day (και η ταφόπλακα του Franchise) άρα… όταν λέμε James Bond εννοούμε Pierce Brosnan. Καταλαβαίνετε για πόσο πίσω μιλάμε. Eπίσης σημαντική λεπτομέρεια. Το παιχνίδι ειναι φτιαγμένο από την ΕΑ Games (με το μπλε λογότυπο), προ Andrew Wilson και John Riccitiello. Τότε η ΕΑ δεν ήταν ο εξαποδώ που είναι σήμερα και τα παιχνίδια της (αν και licenced) είχαν μια βασική ποιότητα.
Η ιστορία
Τώρα να σας πω πως την θυμάμαι απ’έξω; Ψέματα θα σας πω. Χοντρικά έχουμε ένα σούπερ όπλο λέιζερ – το nightfire προφανώς – το οποίο δεν πρέπει να πέσει στα λάθος χέρια. Εμείς απλώς πάμε από πίστα σε πίστα, προσπαθώντας να πάρουμε τους κωδικούς. Και να σαγηνεύσουμε τα Bond Girls. Και να πιούμε μαρτίνι.
“Τι μας λες;”, θα μου πείτε. “Μόλις περιέγραψες το 62% των ταινιών Bond”. Ε ρε μάγκες τι περιμένατε; Να πρωτοτυπήσει η ΕΑ με ένα brand που δεν έχει πρωτοτυπήσει τα τελευταία 50 χρόνια; Να είμεθα και λίγο ρεαλισταί. Αλλά τη δουλίτσα την κάνει. Δεν θα σας αλλάξει τη ζωή, αλλά όπως και στις κανονικές ταινίες θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον.
Gameplay
To gameplay – μιλάμε για 2002 – δεν είναι… πώς να το θέσω… set in stone. Είναι μια μιξ λίγο από όλα. Έχει shooting; Έχει. Έχει stealth; Εχει. Δράση με αμάξια και οδήγηση; Κι από αυτό έχει. Τα παιχνίδια τότε (ειδικά τα licenced) δεν τους ενδιέφερε να είναι τόσο σε καλούπι του gerne. Προτιμούσαν να δίνουν μια τυπική εμπειρία. Τι είχε o James Bond – πιστόλια και αμάξια. Ε πιστόλια και αμάξια και gadgeτακια θα βάλουμε.
Και όλα ήταν ψιλό οκ. Το πιστολίδι θύμιζε λίγο τα πρωίμα medal of honor και η οδήγηση λίγο Need 4 Speed Hot Pursuit. Δηλαδή τα άλλα δύο franchises που είχε η ΕΑ. Don’t get me wrong. Αν κάτι δουλεύει στο παιχνίδι σου ΚΑΙ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ και στα άλλα, βάλε το μέσα. (Τονίζω το ταιριάζει. Για να μην έχω κανα Ubi lover να μου αντιτείνει).
Ειδική μνεία για τα gadgets. Η μισή χαρά του James Bond είναι αυτή. Και έχει αρκετά. To ρολόι-λέιζερ, το κινητό-grapling hook, τα night-vison glasses, κάτι stunners και darts, όλα είναι εκεί. ΠΡΟΦΑΝΩΣ και δεν είναι Immersive sim, αλλά το παιχνίδι σου δίνει αρκετά παιχνίδια για να παίξεις πέρα από τα γκάνια.
Επίλογος για το James Bond Nightfire
Να το αγοράσω; Οκ, όχι. Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν ήταν τόσο ιστορικό το παιχνίδι, για να το αγοράσετε. Είναι σαν με ρωτάτε “Να δω το ‘The World is not Enough”; Ε, δεν ειναι και από τα highlights του είδους. Όσοι προλάβατε και το παίξατε, θα νοσταλγήσετε λίγο. Οι υπόλοιποι δεν χάνετε και τίποτα. Αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το πώς γίνονταν τα παιχνίδια τότε, και πόσο έχουμε εξελιχθεί από εκείνη την εποχή. Και από την καλή και από την άσχημη πλευρά.
Το Nightfire ήταν μια πολύ καλή εκδοχή (παρά τη μέτρια σχετικά υποδοχή) του gaming ως το νέο μέσο διασκέδασης. Αν οι ταινίες James Bond μπορούσαν να παραγάγουν μια νέα original ιστορία, αποκλειστικά για το gaming… φανταστείτε που φαινόταν πως ήταν το ταβάνι to 2002. Και πόσο ταβάνι μπορούμε να φτάσουμε ακόμη 24 χρόνια μετά.
