Το 2020, η Square Enix κυκλοφόρησε το πρώτο, και ελπίζω τελευταίο, gacha game στη νέα της τότε σειρά, Octopath Traveler: Champions of the Continent. Πρόκειται για ένα turn-based RPG, prequel του Octopath Traveler, το οποίο έπασχε από το μοντέλο “game as a service”, με χαρακτήρες κλειδωμένους πίσω από gacha pulls.

Πλέον, και πολύ σωστά, η Square αποφάσισε ότι το παιχνίδι πρέπει να ξεφύγει από τα δεσμά της κατάρας του gacha και το κυκλοφόρησε ως Octopath Traveler 0: ένα πλήρες single-player παιχνίδι, βασισμένο στο περιεχόμενο του Champions of the Continent.

Σαν κάποιος που έδωσε του Octopath Traveler 2 ένα τέλειο score και το θεωρεί ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια, έπρεπε να παίξω το 0.

STORY

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα δύο κύρια παιχνίδια της σειράς, στο Octopath Traveler 0 δεν επιλέγετε έναν από τους οκτώ χαρακτήρες για να ξεκινήσετε την περιπέτειά σας. Αντίθετα, δημιουργείτε εσείς τον δικό σας χαρακτήρα και ξεκινάτε το ταξίδι.

Αυτή τη φορά, η ιστορία είναι αρκετά πιο σκοτεινή απ’ ό,τι περίμενα. Το παιχνίδι ξεκινά στο χωριό Wishvale, όπου γνωρίζετε τους κατοίκους και την οικογένειά σας, πριν συμβεί μια μεγάλη τραγωδία. Το παιχνίδι δεν κρατά μπουνιές, να το έχετε υπόψη σας.

Μετά τον πρόλογο, έχετε την επιλογή να διαλέξετε ποιο από τα τρία story paths θέλετε να ακολουθήσετε και, κατά τη διάρκεια της πορείας σας, γνωρίζετε νέους χαρακτήρες τους οποίους μπορείτε να κάνετε recruit στο party σας. Εννοείτε πως θα ακολουθήσετε όλα τα paths, απλός επιλέγετε το αρχικό σας.

Σε αντίθεση με τα Octopath Traveler 1 και 2, λόγω του ότι εσείς είστε πάντα ο κεντρικός χαρακτήρας, δυστυχώς δεν δίνεται αρκετή έμφαση στους χαρακτήρες που στρατολογείτε. Ως αποτέλεσμα, δεν μπόρεσα να δεθώ ιδιαίτερα μαζί τους, με λίγες εξαιρέσεις.

Επίσης, η μεγαλύτερή μου κριτική είναι πως ο χαρακτήρας μας, λόγω του ότι είναι custom και δεν είναι established character, δεν αντιδρά σε ό,τι συμβαίνει στην ιστορία, και πολλές φορές νιώθω αρκετά “disconnected” από το τι συμβαίνει.

GAMEPLAY

COMBAT

Το gameplay στο Octopath Traveler 0 χτίζει πάνω στο πολυαγαπημένο μου σύστημα μάχης της σειράς.

Η μάχες είναι turn based, και χρησιμοποιούν ένα σύστημα πολύ κοντά με το “Brave” σύστημα από το Bravely Default series.

Κάθε γύρο, οι χαρακτήρες σας κερδίζουν 1 BP το οποίο γίνεται stack, και μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε όποτε θέλετε για να “ενδυναμώσετε” την ικανότητα που θέλετε να χρησιμοποιήσετε, είτε αυτό είναι extra basic attacks, είτε απλώς να ενδυναμωθεί το effect κάποιου buff.

Το κύριο loop μέσα στο combat είναι να ανακαλύψετε σε ποιο element ή σε ποιο είδος όπλου είναι αδύναμος ο εχθρός και να το εκμεταλλευτείτε. Μόλις καταφέρετε να «σπάσετε» τον εχθρό, δηλαδή να χτυπήσετε την αδυναμία του αρκετές φορές, μπαίνει σε broken state, χάνει την επόμενη σειρά του και δέχεται πολύ περισσότερο damage.

Αυτή τη φορά, λόγω του επεκταμένου roster χαρακτήρων και της χρήσης του backrow κατά τη διάρκεια της μάχης, δηλαδή του ότι μπορείτε να χρησιμοποιείτε δύο parties ταυτόχρονα και όχι μόνο ένα, υπάρχει πολύ περισσότερο βάθος.

Όμως, αυτό δεν έρχεται χωρίς θέματα.

Πρώτον, με ένα τόσο μεγάλο roster χαρακτήρων και με το γεγονός ότι το παιχνίδι είναι βασισμένο σε ένα gacha game, όπου οι χαρακτήρες είναι σχεδιασμένοι να είναι καλύτεροι από άλλους λόγω σπανιότητας, καταλαβαίνετε πως δεν είναι εφικτό να είναι όλοι το ίδιο χρήσιμοι, ακόμη και σε ένα καθαρά single player παιχνίδι.

Επίσης, λόγω όλων των παραπάνω, το παιχνίδι είναι ομολογουμένως αρκετά δύσκολο να ισορροπηθεί γύρω από αυτά τα δεδομένα, με αποτέλεσμα η συνολική δυσκολία να γέρνει προς το πιο εύκολο. Ειδικά στις πρώτες ώρες.

EXPLORATION

Εκτός μαχών, υπάρχουν field interactions με NPCs, που σας επιτρέπουν να μάθετε περισσότερα για τον κόσμο, να αγοράσετε, να «κλέψετε» και να αποκτήσετε νέα αντικείμενα και skills.

Το exploration εκτός των πόλεων είναι εξίσου satisfying όσο ήταν και στο Octopath Traveler 2, με κρυμμένα μυστικά και loot να περιμένουν να τα ανακαλύψετε. Συνεχίζω, όμως, να μην είμαι μεγάλος fan των random encounters. Θα προτιμούσα ένα σύστημα όπως στο Chrono Trigger, όπου βλέπετε τα enemy sprites στο overworld, ένα σύστημα που υπάρχει εδώ και περίπου τριάντα χρόνια.

VISUALS

Το HD 2D art direction είναι ένα από τα αγαπημένα μου visual aesthetics στο modern gaming. Αποτελεί τον τέλειο συνδυασμό νοσταλγίας και σύγχρονης τεχνολογίας. Χαίρομαι πολύ που συνεχίζει να υπάρχει και ελπίζω να δούμε πολλά ακόμη παιχνίδια που να αξιοποιούν αυτό το art style.

SOUNDS

Το voice acting με εκπλήσσει. Υπάρχει μια ωμότητα που καταφέρνει να βγάλει στην επιφάνεια τι ακριβώς νιώθουν οι χαρακτήρες, κάτι που απαιτεί απίστευτο ταλέντο όταν έχεις να κάνεις με ένα sprite based game.

Με βάζει εντελώς στο πετσί του κάθε χαρακτήρα και νιώθω όλα τα συναισθήματα που πρέπει να νιώσω.

Το soundtrack, αναμενόμενα, είναι αριστουργηματικό. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο.

DRM

Το Octopath Traveler 0 υποφέρει από το γνωστό Denuvo. Αυτό μου έχει δημιουργήσει προβλήματα με το “mandatory log in before first launch”. Κάποιες φορές, μετά από updates το παιχνίδι σου επιβάλλει να ξαναμπείς online την πρώτη φορά που το ξεκινάς.

Λόγω αυτού κλειδώθηκα έξω και δεν μπορούσα να παίξω σε 5ωρη πτήση.

Square Enix, γιατί…?

STEAM DECK SUPPORT & ULTRAWIDE MOD

Το Octopath Traveler 0, δυστυχώς, δεν περιλαμβάνει υποστήριξη ούτε για το native resolution του Steam Deck, ούτε για ultrawide monitors. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μαύρων μπαρών στα πλάγια της οθόνης, κάτι που σπάει το immersion.

Ευτυχώς για εμάς, όμως, υπάρχει mod το οποίο διορθώνει αυτό το ζήτημα, επιτρέποντάς σας να παίξετε σε όποιο aspect ratio επιθυμείτε, κάνοντας την εμπειρία αισθητά καλύτερη. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάτι τέτοιο δεν περιλαμβάνεται εξ αρχής από την ίδια τη Square Enix.

ΕΝ ΤΕΛΕΙ

Το Octopath Traveler 0 είναι επίσημα το τρίτο mainline παιχνίδι της σειράς, ακόμη κι αν σπάει ορισμένα traditions, που εμένα προσωπικά με ξένισαν. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο πακέτο με άφθονο content και σίγουρα, αν είστε fans είτε της σειράς είτε των JRPGs, θα σας αρέσει.

Προσωπικά, προτιμώ το πιο structured style των δύο πρώτων παιχνιδιών, όπου ακολουθούμε την ιστορία οκτώ πολύ καλά γραμμένων ηρώων, αντί για την προσέγγιση του «εκλεκτού», όπου όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες καταλήγουν να μοιάζουν πιο ασήμαντοι.

Ανυπομονώ να δω τι θα μας προσφέρει το Octopath Traveler 3.

Ευχαριστούμε την CD Media, για την παραχώρησης του παιχνιδιού για αυτό το review.