Πρόσφατα έπεσε ένα νέο παιχνίδι στο ραντάρ μου, ένα co-op παιχνίδι με παρόμοια mechanics και structure με το Left 4 Dead. Παρόλο που έχουμε δει αρκετούς τίτλους του είδους, όπως το Back 4 Blood, το Warhammer: Darktide και το Killing Floor, αυτό κατάφερε να μου τραβήξει το ενδιαφέρον.
Το trailer είχε έντονα grindhouse vibes και επιρροές από 80s ταινίες, μαζί με μια 2000s αισθητική που θυμίζει παιχνίδια όπως το House of the Dead: Overkill. Τώρα που έπεσε στα χέρια μου, ήρθε η ώρα να το δοκιμάσω και να σας πω τις εντυπώσεις μου.
Χωρίς πολλά λόγια, πάμε να δούμε τις λεπτομέρειες.
STORY
Η ιστορία του παιχνιδιού είναι αρκετά απλή και υπάρχει κυρίως για να προωθεί το gameplay μέσα από διαφορετικά σενάρια. Ξεκινάτε ως τέσσερις mercenaries που αναλαμβάνουν μια φαινομενικά απλή δουλειά, η οποία όμως γρήγορα παίρνει άσχημη τροπή, φέρνοντάς σας αντιμέτωπους με έναν lovecraftian horror θεό του sludge, τον οποίο καλείστε να σταματήσετε.
Κάθε στάδιο έχει τη δική του μικρή ιστορία και είναι replayable, οπότε δεν υπάρχει ιδιαίτερη έμφαση σε βαθύ storytelling — κάτι που δεν θεωρώ αρνητικό για το είδος. Το ύφος είναι εξωφρενικό, αστείο και παράξενο, σαν μια horror ταινία που ξέρει ότι δεν πρέπει να πάρει τον εαυτό της στα σοβαρά.
GAMEPLAY
Στον τομέα του gameplay, πρόκειται για ένα 4-player co-op παιχνίδι που σας μεταφέρει από level σε level, κάνοντας grind για XP και resources. Τα στάδια είναι σχετικά μεγάλα, open-world περιβάλλοντα με διάφορα objectives και πολλαπλές διαδρομές, ανάλογα με το πώς θέλετε να προσεγγίσετε το παιχνίδι. Δεν είναι linear, δίνοντάς σας την ελευθερία να παίξετε με το δικό σας pacing και να επιλέξετε πόσο exploring ή farming θέλετε να κάνετε.

Το παιχνίδι περιλαμβάνει RPG στοιχεία, με skill trees για κάθε class mercenary, καθώς και weapon progression παρόμοιο με το Call of Duty, όπου ανεβάζετε επίπεδο στα όπλα και ξεκλειδώνετε attachments και skins. Υπάρχουν πολλές επιλογές σε skills για κάθε παίκτη, και θα περάσετε αρκετό χρόνο προσπαθώντας να τα αναπτύξετε, νιώθοντας άμεσα τις αλλαγές τόσο στη δύναμη του χαρακτήρα όσο και στα εργαλεία του.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι τα οχήματα, τα οποία σας επιτρέπουν να μετακινείστε πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη ασφάλεια στον χάρτη — είτε πρόκειται για πολιτικά είτε για στρατιωτικά. Κάποια από αυτά διαθέτουν εργαλεία (wrenches), που σας βοηθούν να ανοίγετε πόρτες, containers ή ακόμα και να απεγκλωβίζετε το όχημα από τη λάσπη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το παιχνίδι δανείζεται mechanics από άλλες σειρές της Saber Interactive, όπως το MudRunner και το SnowRunner, ειδικά στον τομέα των physics και της συμπεριφοράς των οχημάτων.

Όσον αφορά το moment-to-moment gameplay, χαίρομαι να πω ότι τα όπλα έχουν πολύ καλό “feel”, με ικανοποιητικό recoil και δυνατό ήχο, κάτι που κάνει τη βασική εμπειρία ιδιαίτερα απολαυστική. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία όπλων και αρκετές επιλογές για το loadout σας, δίνοντάς σας τη δυνατότητα να πειραματιστείτε και να επενδύσετε χρόνο στην αναβάθμιση του εξοπλισμού σας.
Δυστυχώς, προς το παρόν δεν θα έλεγα ότι υπάρχει μεγάλο replayability. Είναι ένα παιχνίδι που θα περάσετε καλά με φίλους, αλλά ίσως δεν σας κρατήσει για πολύ. Βέβαια, η ομάδα έχει υποσχεθεί νέο content και events στο roadmap, οπότε μένει να δούμε πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον.
GRAPHICS
Το παιχνίδι, όπως ανέφερα και πιο πάνω, χρησιμοποιεί το Swarm Engine της Saber, το οποίο επιτρέπει την εμφάνιση τεράστιου αριθμού εχθρών ταυτόχρονα στην οθόνη. Υπάρχουν στιγμές που εκατοντάδες τέρατα τρέχουν προς το μέρος σας, δημιουργώντας εντυπωσιακές σκηνές. Τα zombies γεμίζουν την οθόνη, σκαρφαλώνουν και ξεπηδούν από παντού, δίνοντάς σας την αίσθηση ότι βρίσκεστε μέσα σε μια ταινία τύπου World War Z.

Οπτικά, το παιχνίδι είναι όμορφο, με καλά εφέ και ικανοποιητικό επίπεδο λεπτομέρειας. Μπορεί να μην φτάνει τα standards μεγάλων AAA παραγωγών, αλλά είναι καλοδουλεμένο και καλά optimized. Όπως ανέφερα και πριν, διαθέτει ένα grainy 80s horror look, που του ταιριάζει απόλυτα, δίνοντάς του μια «λερωμένη» αλλά και έντονα χρωματισμένη αισθητική. Αν αυτό δεν σας αρέσει, μπορείτε να απενεργοποιήσετε το filter από τα settings.
Τα όπλα και τα attachments έχουν καλή λεπτομέρεια, όπως και οι χαρακτήρες και τα περιβάλλοντα. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι και το σύστημα λάσπης (sludge), όπου τα οχήματα επηρεάζονται ρεαλιστικά από το terrain, αφήνοντας αποτυπώματα και δυσκολεύοντας την κίνηση — ένα στοιχείο που είναι ξεκάθαρα επηρεασμένο από άλλες δουλειές της Saber.
SOUND/VOICE ACTING
Ως παιχνίδι εμπνευσμένο από 80s horror, διαθέτει και τα αντίστοιχα voice lines — με δόσεις cringe και “macho” διαλόγου, που μπορεί να φαίνονται dated, αλλά ταιριάζουν απόλυτα στο ύφος του. Το voice acting είναι αξιοπρεπές και εξυπηρετεί τον σκοπό του, χωρίς κάτι ιδιαίτερο.
Ο ήχος γενικότερα είναι καλός και λειτουργικός, με ξεκάθαρα audio cues που σας βοηθούν να αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει μέσα στο χάος της μάχης. Παρόλο που δεν υπάρχει κάποιο soundtrack που να ξεχωρίζει, το sound design είναι ποιοτικό και κάνει τη δουλειά του.
SUMMARY
Συνολικά, πρόκειται για ένα διασκεδαστικό co-op shooter που, παρότι δεν φέρνει κάτι ιδιαίτερα νέο στο είδος, ξεχωρίζει χάρη στο satisfying gameplay, το ιδιαίτερο horror ύφος και τις χαοτικές μάχες με hordes εχθρών. Ίσως να μην έχει ακόμη τη διάρκεια που θα θέλαμε, αλλά με φίλους προσφέρει αρκετές απολαυστικές στιγμές και αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.












