Φτάσαμε στην καθορισμένη στιγμή κάθε χρόνου που ανοίγουν τα σχολεία και το Call of Duty έχει το beta του για το επόμενο παιχνίδι του. Λοιπόν, εμείς εδώ το δοκιμάσαμε αυτό το Σαββατοκύριακο και διαμορφώσαμε τις δικές μας απόψεις γι’ αυτό.
Καταρχάς, να πούμε ότι φέτος το Call of Duty συνεχίζει τη σειρά Modern Warfare, με την τέταρτη προσθήκη της. Θα ήθελα να σας μιλήσω λίγο πιο γενικά για το πώς είναι φέτος η κατάσταση του παιχνιδιού. Ξέρετε όλοι πλέον περίπου τι έχουμε να περιμένουμε, αφού αν παίξατε ένα πρόσφατο Call of Duty τα τελευταία 10+ χρόνια, τότε είστε ήδη γνώριμοι με το κύριο concept.
Το πρώτο πράγμα που πρόσεξα στο νέο beta είναι το στιλ του παιχνιδιού. Μου άρεσαν οι έξι νέοι χάρτες, ειδικά επειδή είναι πιο μικροί, αλλά και το πόσο σύντομο είναι το TTK (Time to Kill), αφού τα παιχνίδια έχουν την ταχύτητα του Call of Duty που ξέρουμε. Αλλά, ένα μεγάλο αλλά… δεν υπάρχει πλέον αυτό το έντονο και, πολλές φορές, γελοίο sliding που έπληξε το παιχνίδι τα τελευταία χρόνια, με τον κάθε παίκτη να κινείται λες και είναι πάνω σε skateboard. Τα matches είχαν καλύτερη ροή και ήταν πιο ομαλά, κατά την άποψή μου.
Ίσως να πείτε ότι το παιχνίδι μοιάζει αρκετά με το περσινό, και δεν θα σας αδικήσω, αφού κάθε χρόνο είναι δύσκολο να ανανεώνεις μια ολόκληρη σειρά παιχνιδιών. Παρ’ όλα αυτά, κάτι με το στιλ του παιχνιδιού, από τα graffiti ονόματα των πιστών στα loading screens μέχρι τα μενού που έχουν μια κλασική αίσθηση των παλιών Modern Warfare, θα σας πω ότι έκανε «click» σε εμένα.
Τα όπλα επίσης ήταν αρκετά «punchy», με καλό impact και μια αρκετά ρεαλιστική αίσθηση. Να προσθέσω επίσης ότι προσέξαμε πως τα smoke grenades είναι interactable, δηλαδή ο καπνός αντιδρά όταν πυροβολάς μέσα του, όπως συμβαίνει και στο Counter-Strike 2.
Το beta είχε επίσης, για πρώτη φορά, και ένα campaign mission με το όνομα Entrenched, το οποίο σε βάζει αντιμέτωπο με στρατιώτες της Νότιας Κορέας. Στην αποστολή πρέπει να φτάσεις σε έναν nuclear reactor και να σταματήσεις το meltdown του, αποτρέποντας μια τεράστια καταστροφή. Κλασικό Call of Duty blockbuster action.
Θα πω όμως πως μου είχε λείψει λίγο αυτού του είδους το action, ειδικά αν το campaign δεν είναι όπως αυτό του περσινού Call of Duty, με Warzone maps να χρησιμοποιούνται ως «story missions».
Το παιχνίδι παίχτηκε σε PC και το performance ήταν πολύ καλό, αλλά είναι περίπου όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια, οπότε δεν υπάρχουν πολλές αλλαγές σε αυτόν τον τομέα.
Αυτό όμως που τράβηξε αρκετά το ενδιαφέρον μου είναι ότι το παιχνίδι, μετά από πολλά χρόνια, επιστρέφει σε Nintendo κονσόλα. Θα το δούμε σύντομα και στο Nintendo Switch 2, και ανυπομονώ να το δοκιμάσω και εκεί.
Γενικά, φέτος το παιχνίδι μου τράβηξε την προσοχή και θα έλεγα πως ανυπομονώ να δω το τελικό προϊόν. Βέβαια, ελπίζω να μην γεμίσει με microtransactions, skins και άλλα πράγματα που θα χαλάσουν το αυθεντικό Call of Duty: Modern Warfare experience.
