25 χρόνια ζωής, για έναν από τα πιο εμβληματικά video-games και ήρωες της gaming βιομηχανίας.\
Το Max Payne κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές στις 25 Ιουλίου του 2011, ενώ στις 6 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ήρθε και σε PlayStation 2 και τον Δεκέμβριο στο πρώτο XBOX. Ακολούθησε Mac OS Classic τον Ιούλιο του 2002 και Game Boy Advance στις 16 Δεκεμβρίου του 2003.
Φυσικά ακολούθησαν τα Max Payne 2: The Fall of Max Payne το 2003 και το Max Payne 3 το 2012.
Πως μπορούμε να ξεχάσουμε την μεγάλη μας αγάπη και την ιστορία ενός από τους πιο πονεμένους ήρωες που είδε ποτέ η βιομηχανία και σίγουρα μία από τις πιο σκοτεινές ιστορίες που έχουμε βιώσει Τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο. Αυτό το αίσθημα του να βλέπεις τον Max να κάθεται δίπλα στην στέγη του κοιτάζοντας τους αστυνομικούς να αντιδρούν σε μία σειρά από πυροβολισμούς καθώς -παράλληλα- ο εμβληματικός James McCaffrey, η φωνή του Max Payne (RIP ΤΙΤΑΝΟΜΕΓΙΣΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ), να αφηγείται μέσω ενός graphic novel όσα συμβαίνουν.
Πως να ξεχάσεις, τον αστυνομικό Max Payne, που πάλευε κάθε μέρα στην πολιτεία του New Jersey, και η μόνη του στοργή ήταν ο γυρισμός του, κάθε βράδυ μετά την εργασία, στην Michell και την Rose, τις δύο γυναίκες της ζωής του (γυναίκα και κόρη αντίστοιχα). Αλλά πως να ξεχάσεις, το απόλυτο σκοτάδι και την πτώση ενός ανθρώπου, ο οποίος ήρθε αντιμέτωπος με την απόλυτη τραγωδία. Χθες ήταν αγκαλιά με τις γυναίκες της ζωής του, σήμερα, απλά είδε τρία μαστουρωμένα αποβράσματα να εισβάλουν στο σπίτι του και να αφαιρούν την ζωή των αγαπημένων του ανθρώπων, έτσι…
Και κάπως έτσι αρχίζει μία σκοτεινή noir ιστορία με ένα παράλληλα για την εποχή φιλόδοξο gameplay, με το bullet time feature να αποτελεί μία πραγματική καινοτομία στην τότε φάση.
Σε όλα αυτά τα χρόνια, και τα τρία συνολικά παιχνίδια, είδαμε την ουσιαστική πτώση ενός ανθρώπου σε ψυχικό-συναισθηματικό αλλά και πιο πρακτικό επίπεδο. Αυτό φάνηκε περισσότερο στο Max Payne 3, με έναν γερασμένο Payne, εθισμένο στο ποτό και τα drugs να παλεύει ακόμη με τους δαίμονες του παρελθόντος.
Δεν σταματάς να πονάς ποτέ και δεν ξεχνάς, απλά μαθαίνεις να ζεις.
Κάποια παιχνίδια ξεφεύγουν κατά πολύ από τον παραδοσιακό ορισμό του παιχνιδιού, και ξεκλειδώνουν ή καλύτερα εισχωρούν δικαιωματικά και σε άλλες μορφής τέχνης. Θεωρώ πως το Max Payne είναι ο ορισμός αυτού.
Χρόνια Πολλά Max Payne.
Υ.Γ: Κάπως έτσι το γιόρτασε ο δημιουργός του παιχνιδιού και το πρόσωπο του ήρωα (στον πρώτο τίτλο):
View this post on Instagram
